Davacı aleyhine ileri sürülen ve hukuki varlığı tartışmalı olan borç iddiası nedeniyle, mevcut belirsizliğin giderilmesi ve davacının hukuki güvenliğinin sağlanması amacıyla işbu menfi tespit davasının açılması zorunlu hâle gelmiştir. Davalı tarafından var olduğu iddia edilen alacak, geçerli bir sözleşmeye, hukuken kabul edilebilir bir borç ilişkisine veya ispat gücü bulunan somut delillere dayanmamakta olup, davacı açısından gerçek ve mevcut bir borçtan söz edilmesi mümkün değildir. Buna rağmen davalı, borcun varlığını ileri sürerek davacı üzerinde hukuki ve ekonomik baskı oluşturmakta; icra takibi başlatma veya başlatılmış takibi sürdürme tehdidiyle davacının malvarlığı ve ticari itibarı üzerinde ciddi riskler yaratmaktadır. Hukuk düzeni, borçlu olmadığı hâlde borçluymuş gibi gösterilen kişilerin bu belirsizliğe katlanmasını zorunlu kılmamakta; aksine menfi tespit davası yoluyla bu durumun yargı kararıyla açıklığa kavuşturulmasına imkân tanımaktadır. Somut olayda, davacının borçlu olmadığı hususu gerek maddi vakıalar gerekse hukuki değerlendirme bakımından açık olup, davalının iddiası soyut ve dayanaksızdır. Borcun varlığını ispat yükü davalıya ait olmasına rağmen, bugüne kadar bu yönde herhangi bir inandırıcı belge veya delil sunulamamıştır. Davalının haksız iddiasının devam etmesi, davacının kredi ilişkilerini, ticari faaliyetlerini ve kişisel ekonomik düzenini olumsuz etkileme potansiyeli taşımaktadır. Bu nedenle, borç ilişkisinin hiç doğmadığının veya sona erdiğinin tespiti, davacı açısından zorunlu ve ivedidir. Menfi tespit davasının kabulü, yalnızca mevcut uyuşmazlığı çözmekle kalmayacak; aynı zamanda ileride doğabilecek haksız icra işlemlerinin ve telafisi güç zararların da önüne geçecektir. Açıklanan tüm bu nedenlerle, aşağıda ayrıntılı olarak izah edilecek hukuki ve fiilî gerekçeler doğrultusunda, davacının davalıya karşı herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi talebiyle işbu menfi tespit istemli dava dilekçesi sunulmuştur.
